The Most Beautiful Sounds Next to Silence

Aż osiem lat słuchacze czekać musieli na nowy album Anouara Brahema.  Jego znany z Blue Maqams kwartet, w nieco zmienionym składzie, powraca z nowymi utworami na oud, wiolonczelę, fortepian i kontrabas.
W nagraniu  After The Last Sky   ponownie wzięli udział kontrabasista Dave Holland [który z Brahemem pracował po raz pierwszy przy  albumie Thimar z 1998 roku] i pianista Django Bates. Jako ostatni członek kwartetu towarzyszy im tym razem wiolonczelistka Anja Lechner. Od lat zna ona kompozycje Brahema i włącza je do własnych recitali. Nagrywała je również  z Françoisem Couturierem, pianistą także mającym na koncie współpracę z Brahemem.

Anja Lechner znakomicie wpasowała się w kontekst muzyki Brahema. Płyta zaczyna się od zagranej przez nią w duecie z Django Batesem miniatury  Remembering Hind. Ta dwójka odgrywa również kluczową rolę w finałowym Vague, który znany jest już z wcześniejszych płyta Brahema. Wiolonczela przepięknie łączy się również w interakcjach z oudem i kontrabasem. Django Bates zachowuje przez większość czasu dość dużą  dozę powściągliwości. Potrafi jednak w starannie wybranej chwili oczarować solową partią (Awake).  Unikalna i długoletnia więź Brahema i Hollanda  zapoczątkowaną współpracą przy albumie Thimar z 1998 roku, znajduje potwierdzenie w kapitalnym The Eternal Olive Tree, zagranym w duecie, czy też w porywającym  Dancing Under the Meteorites

Anouar Brahem powrócił do Auditorio Stelio Molo RSI w Lugano, gdzie nagrywał już przed dziesięcioma lat.  After The Last Sky zachwyca znakomitym połączeniem nurtów, z których inspirację czerpie Brahem, a przede wszystkim przepiękną, przejmującą, nie pozostawiającą słuchacza obojętnym ani przez chwilę, muzyką.

(https://donos.home.blog)