The Most Beautiful Sounds Next to Silence

To sesja dla ECM Records może okazać się sporym wydarzeniem artystycznym. Amerykański pianista Fred Hersch wraz z włoskim trębaczem Enrico Ravą zrealizowali subtelny i z charakterystycznym dla monachijskiej oficyny  „brzmieniem powyżej ciszy” album „The Song Is You”. Ich współpraca została okrzyknięta spotkaniem na szczycie dwóch mistrzów jazzu. Enrico Rava – trębacz z Triestu i Fred Hersch – pianista z Cincinnati, podzielają głębokie przywiązanie do tradycji, ale z ogromnym, nowoczesnym entuzjazmem dla tworzonej muzyki.

Fred Hersch to pianista i kompozytor wychowany w rodzinie o sporych tradycjach muzycznych: dziadek grał na skrzypcach  i założył Charleston West Virginia Symphony Orchestra,  babcia na organach w synagodze.  Od najmłodszych lat grał na pianinie, ale także – by zawodowo ugruntować swoją pozycję pianisty – studiował w Grinnell College (1973),   University of Cincinatti  Conservatory (1974)  oraz w New England Conservatory  (w latach 1975-77). Pobierał także prywatne lekcje w Nowym Jorku u słynnej Sophi Rosoff.  Nic nie zapowiadało jednak, że tak doskonale szkolony pianista podejmie karierę jazzmana,  skoro czynił przygotowania do kariery wirtuoza muzyki klasycznej. Jakby na przekór sobie,  rodzinie i chęci grania czegoś innego pojawiał się w klubowych zespołach rodzinnego Cincinatti ( głównie w latach 1973-74), by już niebawem swingować w orkiestrze  Woody’ego Hermana (1977),  kwartecie i big bandzie Sama Jonesa (1978-82),  zespołach Arta Farmera (1978-84),  awangardowych grupach  Billy’ego Harpera (1979). Zdobywając coraz to większe uznanie oddalał się od filharmonii oraz orkiestry symfonicznej. Do swoich kolejnych zespołów pozyskiwał go  Joe Henderson (od 1979 do 1989 roku), Jane Ira Bloom (od 1984),  Stan Getz  (1986),  Eddie Daniels (1986-90),  Toots Thielemans ( od 1986), grywał w słynnej Liberation Music  Orchestra – Charliego Hadena (1987) oraz zespołach legendarnego  Jamesa Moody’ego (1990).  Doskonale przygotowany muzycznie, wspaniale odnajdywał się w muzyce Vienna Art Orchestra (1992) prezentując solowe,  jazzowe recitale.  Doskonale dokumentują jazzową karierę pianisty jego albumy :“Evanssence: Tribute To Bill Evans”,  “Horizons”, “Let Yourself Go”, “ Forward Motion “, “Point In Time” – zrealizowany w  1992 roku z Dave’m Douglasem, “ Plays Coltrane, Davies”, “Dancing In Dark “, “Fred Hersch Plays Rodgers & Hammerstein”, “ Passion Flower: The Music Of Billy Strayhorn”,  “Red Square Blue Angel”, “ Thelonius :Fred Hersch Plays Monk “ i koncertowy “Fred Hersch At Maybeck “. Sztandarowym dla muzyki Freda Herscha stało się autorskie trio  (z Michaelem Formankiem i Jeffem Hirshfieldem) prowadzone przez niemal całą dekadę ( także z udziałem  Drew Gressa,  Toma Rainey’a). Album  “Sunday Night at  the Vanguard” został zarejestrowany w słynnym nowojorskim klubie Village Vanguard 27 marca 2016 roku z kontrabasistą Johnem Hébertem i perkusistą Erikiem McPhersonem  i jest wyśmienitym przykładem wspaniałej gry standardowego trio, elokwencji improwizacyjnej i  (specyficznej dla Freda Herscha) jazzowej romantyki.

Trębacz Enrico Rava zafascynował się (w latach 60-tych)  jazzem nowoorleańskim, grywał  na puzonie  w różnych zespołach dixielandowych. Zauroczony muzyką Milesa Davisa i charakterystycznym brzmieniem jego trąbki, zdecydował się na zmianę instrumentu. Pierwszą, profesjonalną, jazzową współpracę nawiązał ( w 1965 roku) z koncertującymi w Rzymie muzykami amerykańskimi. Najciekawszą okazała się współpraca z saksofonistą Gato Barbierim oraz pianistą Malem Waldronem. Rozpoczął także regularną współpracę (1966-69) z saksofonistą Lee Konitzem. W 1967 roku wraz z saksofonistą Steve’m Lacy’m dał pierwsze, entuzjastycznie przyjmowane koncerty w Nowym Jorku. Ważną dla kariery Enrico Ravy okazała się także współpraca (koncerty i nagrania)  z Roswellem Ruddem, z którym występował w latach 1969-78. Spore uznanie włoski trębacz zdobył w połowie lat 70-tych koncertując z warsztatową formacją Globe Unity Orchestra. W latach 80-tych Rava decyduje się na powrót (z Nowego Jorku) do Włoch; zakłada własne zespoły, z których najciekawszymi okażą się kwartety z Tony’m Oxleyem, Art Farmerem, Enrico Pieranuzzim, Archie Sheepem, Naną Vasconcelos’em  oraz nagrania  i koncerty z Donem Cherrym, Charliem Hadenem, Dollarem Brandem, Carlą Bley, Dino Saluzzim, Johnem Abercrombiem. Autorskie projekty w ramach Rava String Band  i arcyciekawe „Enrico Rava Plays Italian Composers”, ”Rava Plays Carmen” i ‘Rava l’Opera Va” z przepięknymi, jazzowymi interpretacjami klasycznych kompozycji Pucciniego, Bizeta, Nino Roty i Albioniniego. Program „Enrico Rava Plays Italian Composers” uhonorowany został jako najważniejsze europejskie wydarzenia jazzowe. Z takimi rekomendacjami Enrico Rava stał się przez kolejne dekady atrakcją wielu znamienitych scen i festiwali, ale także wiodącym artystą monachijskiej ECM Records, która skrupulatnie dokumentuję wszystkie artystyczne projekty włoskiego trębacza i kompozytora.

W najnowszej sesji „The Song Is You”, z flugelhornem i pianinem brzmiącym doskonale w świetnej akustyce studia w Lugano, Enrico Rava i Fred Hersch odkrywają ponownie popularne standardy („The Song Is You” Jerome’a Kerna, „Mysterioso” i ’Round Midnight” Theloniousa Monka, „Retrato em Branco e Preto” Antonio Carlosa Jobima i „I’m Getting Sentimental Over You” George’a Bassmana), ale grają także własne kompozycje ( „Child’s Song” Freda Herscha oraz  „The Trial” Enrico Ravy) a nade wszystko i wspólnie swobodnie improwizują.

(https://jazz.pl)