The Most Beautiful Sounds Next to Silence

Benjamin Lackner - Piano

With a string of trio albums under his belt for other labels, pianist Benjamin Lackner looks for fresh new sounds and concepts for his music, and finds them in abundance on his ECM debut, Last Decade.

Expanding his usual trio to a quartet may not seem such a huge step, but as Lackner points out it has forced him to focus on the trumpet as the lead voice and he has had to rethink his own role as accompanist. To this end, the pianist has composed eight new pieces that meet the new challenge not just head on, but with spectacular results.

For a new band there is a new concept and sound. Lackner embraces this and has created a focussed yet spacious quartet sound that floats with an easy grace and lyricism that is greatly appealing. In addition, the group also love a good groove, and these too can be heard and felt as the four musicians take delight in each other’s playing.

The spacious and delicate side of the quartet can be heard on the opening ‘Where Do We Go From Here’ with Katché’s exemplary cymbal playing immediately catching the attention and furthered on the reflective and contemplative title track.

‘Hung Up On That Ghost’ is an extraordinary piece of music from the opening bass and piano introduction before Regard start to lay down a bassline that is quickly picked up by Manu Katché’s powerful brushwork that creates the groove for the piece. There is delicious feeling of eeriness that comes from Mathias who adds his voice as well as trumpet to the performance.

The rhythmic potence of bassist Regard and Katché, with the strong driving patterns created by the drummer form an integral part of the music, and this is demonstrated with incredible flexibility and control on ‘Circular Confidence’ and the pair lock together in fine style on ‘Open Minds Lost’ which also features some wonderfully powerful and expressive open horn from Eick.

This is another fine leader debut from an artist who clearly has much to offer in terms of his sensitive and distinctive piano playing and strong compositions.

(https://jazzviews.net)

____________________________________________________________________________________________

Pianista Benjamin Lackner poszukuje świeżych nowych brzmień i koncepcji dla swojej muzyki, mając na koncie serię triowych albumów dla innych wytwórni, i znajduje ich pod dostatkiem w swoim debiucie ECM „Last Decade”.

Rozszerzenie swojego zwykłego trio na kwartet może nie wydawać się tak wielkim krokiem, ale jak zauważa Lackner, zmusiło go to do skupienia się na trąbce jako głównym głosie i musiał przemyśleć swoją rolę jako akompaniatora. W tym celu pianista skomponował osiem nowych utworów, które nie tylko stawiają czoła nowemu wyzwaniu, ale i osiągają spektakularne rezultaty.

Dla nowego zespołu jest nowy koncept i brzmienie. Lackner przyjmuje to i stworzył skupione, ale przestrzenne brzmienie kwartetu, które płynie z lekką gracją i liryzmem, który jest bardzo atrakcyjny. Ponadto grupa uwielbia również dobry rytm, który również można usłyszeć i poczuć, gdy czterej muzycy rozkoszują się nawzajem swoją grą.

Przestronną i delikatną stronę kwartetu można usłyszeć na otwierającym „Where Do We Go From Here” z wzorową grą na talerzach Katché, natychmiast przykuwającą uwagę i kontynuowaną w refleksyjnym i kontemplacyjnym utworze tytułowym.

„Hung Up On That Ghost” to niezwykły utwór muzyczny z początkowego basu i wstępu na pianino, zanim Regard zacznie tworzyć linię basu, która jest szybko uchwycona przez potężną pracę pędzla Manu Katché, która tworzy groove dla utworu. Mathias dodaje do występu nie tylko swój głos, ale także trąbkę.

Rytmiczna moc basisty Regarda i Katché, z silnymi wzorami napędowymi stworzonymi przez perkusistę, stanowią integralną część muzyki, co jest demonstrowane z niesamowitą elastycznością i kontrolą w „Circular Confidence”, a para łączy się w świetnym stylu na „ Open Minds Lost”, który zawiera również cudownie mocny i wyrazisty otwarty róg Eick.

To kolejny świetny debiut lidera artysty, który wyraźnie ma wiele do zaoferowania pod względem wrażliwej i charakterystycznej gry na fortepianie oraz mocnych kompozycji.