The Most Beautiful Sounds Next to Silence

W nagraniach albumów  Terje Rypdala  brała już udział cała elita skupiona wokół oficyny ECM Records ( Jan Garbarek, Bobo Stenson, Palle Mikkelborg, Ketil Bjornstad, Miroslav Vitous, Jack DeJohnette, Niels-Henning, Orsted Pedersen). Dziś muzyka ta łączy elementy jazzu, fusion, new-age, rocka i muzyki klasycznej ze szczególnym pietyzmem do skandynawskiej tradycji. Terje Rypdal wniósł swymi kompozycjami i aranżacjami  (zarówno na orkiestrę jak i mały zespół) istotny wkład do europejskiego jazzu, zasłynął m.in. dzięki wypracowaniu na gitarze nowatorskiego sposobu smyczkowania, przeniesionego ze skrzypiec. Nie obawia się także łączyć elementów innych stylistyk (od skandynawskiej muzyki ludowej po muzykę współczesną). Uznawany jest za jednego z najznakomitszych europejskich kompozytorów jazzowych, który odcisnął silne piętno na sposobie myślenia o gitarowej kompozycji i improwizacji. Terje Rypdal należy bowiem do znamienitych gitarzystów jazzu, który przez dekady kojarzony jest ze stylistyką ECM Records oraz pomysłami producenta Manfreda Eichera. Być może powodem takich skojarzeń jest zestaw nagrań, jakie ten wybitny gitarzysta i kompozytor zrealizował dla monachijskiej oficyny  i która jego kompozycjom i grze nadała znamion owego tajemniczego „ brzmienia powyżej ciszy”.

Studyjny album „Conspiracy” zrealizowany także dla  ECM Records to kolejny pakiet kompozycji Terje Rypdala przygotowany na autorski kwartet. Jest na płycie „Conspiracy” sporo odniesień do podobnych sesji gitarzysty (np.” Whenever I Seem To Be Far Away”,” Odyssey” czy „Waves”), gdzie gitarzysta poddaje się elektrycznym brzmieniom, budując specyficzny styl rockowo-jazzowej improwizacji. Doskonale odnajduje się tutaj klawiszowiec Stale Storlokken ( współtworzył z Rypdalem albumy „Vossabrygg” oraz „Crime Scene”), który jest idealnym i kreatywnym partnerem zagęszczającym muzyczną strukturę niezwykłymi obrazami dźwiękowymi. Wtórują perkusista Pal Thowsen, którego subtelną, precyzyjną grę można było wcześniej usłyszeć na płytach ECM z zespołami Arilda Andersena. Dopełnieniem jest uzdolniony młody gitarzysta basowy, Endre Hareide Hallre perfekcyjnie wpasowujący się w nastroje kompozycji  Terje Rypdala.

(https://jazz.pl)