
Tõnu Kaljuste Conductor
Tõnu Kaljuste Conductor


Obaj pianiÅ›ci debiutujÄ…cy na poczÄ…tku wieku sÄ… uważani za innowatorów w jazzie; obaj obdarzeni sÄ… bogatÄ… wyobraźniÄ…, a ich muzycznÄ… wiedzÄ™ cechuje erudycja zarówno w zakresie historii jazzu, jak i muzyki osadzonej w historii kultury; obaj majÄ… zbliżone doÅ›wiadczenia muzyczne zwiÄ…zane z pracÄ… u boku saksofonisty Roscoe Mitchella i przynależnoÅ›ciÄ… do grona wybranych wspóÅ‚czesnych artystów jazzu nagrywajÄ…cych swoje kolejne albumy dla prestiżowej ECM Records.
Jak sami mówiÄ…: pomysÅ‚ na realizacjÄ™ nagrania w duecie jest nastÄ™pstwem wszystkich ich dotychczasowych doÅ›wiadczeÅ„, a także bardzo krótkiego czasowego interwaÅ‚u, w którym odeszli wybitni jazzowi pianiÅ›ci: Cecil Taylor, Muhal Richard Abrams, Geri Allen, oraz malarz abstrakcjonista Jack Whitten, który w swojej twórczoÅ›ci inspirowaÅ‚ siÄ™ muzykÄ… Johna Coltrane'a.
The Transitory Poems stanowi 8 doskonałej jakości nagrań na dwa fortepiany i 74 minuty muzyki koncertowej zrealizowanej w Liszt Ferenc Academy of Music w Budapeszcie wiosną 2018 roku.
Nie wiem czy układ nagrań na płycie odpowiada temu z koncertu, pomimo to, ich chronologia wydaje się być bardzo przemyślana i tworzy ważną dramaturgię całego nagrania.
Wszystko zaczyna siÄ™ od dÅ‚ugiej kompozycji autorstwa obu pianistów (podobnie jak i wszystkich pozostaÅ‚ych nagraÅ„) pt.: Life Line (Seven Tensions), poczÄ…tkowo, w nastroju zbliżonym do twórczoÅ›ci impresjonistów, ale chwilami też dodekafonistów, caÅ‚ość spaja wyraźny pochód basowy o bluesowym charakterze. W trakcie jej sÅ‚uchania mamy chwile jakby zawieszenia muzyki w przestrzeni, która daje chwilÄ™ wytchnienia i jakby odrobinÄ™ czasu na pozbierania myÅ›li do dalszego skupienia uwagi na pasjonujÄ…cej narracji.
Kolejna kompozycja jest sporo krótsza, ale też o najwyższym stężeniu muzycznej abstrakcji, to muzyczny hoÅ‚d dla artysty wizualnego Jacka Whittena. Sensorium, bo tak brzmi jej tytuÅ‚, pomimo swojej intensywnoÅ›ci koÅ„czy siÄ™ niezwykle Å‚agodnie, jakby dojrzaÅ‚a muzyka niepostrzeżenie wypÅ‚ynęła z sali koncertowej przez uchylone nieistniejÄ…ce okno.
Kairos kontynuuje tak rozpoczÄ™tÄ… podróż, a nasza wyobraźnia znajduje siÄ™ już w samym epicentrum muzycznej akcji. PianiÅ›ci uzupeÅ‚niajÄ… siÄ™ w artykulacji rytmicznej i improwizacjach, coraz wyraźniejsza staje siÄ™ linia melodyczna, która w finale zniknie pod naporem gÄ™stych rytmicznych akordów.
Od czwartej kompozycji pod tajemniczo brzmiÄ…cym skrócie S.H.A.R.D.S. i 26 minucie nagrania byÅ‚em już z tÄ… muzykÄ… tak zżyty, że ramy przestrzenno czasowe przestaÅ‚y dla mnie odgrywać jakieÅ› szczególne znaczenie, konieczność przerwania sÅ‚uchania muzyki wydaÅ‚a siÄ™ być czymÅ› bolesnym i na szczęście maÅ‚o prawdopodobnym. Jest to też utwór o wybitnie jazzowym pulsie i Å›wietnych partiach solowych, dwa fortepiany brzmiÄ… tu jak jeden instrument / zespóÅ‚ / organizm.
Im bardziej w głąb muzyki z The Transitory Poems , tym wiÄ™cej jest czysto jazzowej motoryki. Ostatnie trzy kompozycje to wspomniane na poczÄ…tku dedykacje dla Muhala Richarda Abramsa, Cecila Taylora i koÅ„czÄ…cy pÅ‚ytÄ™: Meshwork / Libation (When Kabuya Dances), jako jedyny na pÅ‚ycie autorstwa spóÅ‚ki Vijay Iyer / Craig Taborn i także Geri Allen.
To doskonaÅ‚a pÅ‚yta, jedna z ważnych tegorocznych premier, która mocno absorbuje uwagÄ™ i emocjonalnie angażuje. Lepiej do jej wysÅ‚uchania nie zasiadać wcale, jeżeli nie bÄ™dziemy autentycznie przekonani o tym, że posiadamy dÅ‚uższÄ…, wolnÄ… od wszelkich innych zajęć, chwilÄ™. Jakiekolwiek pobieżne sÅ‚uchanie The Transitory Poems zwyczajnie nie ma sensu.
Release date: 15.03.2019
ECM 2644
1
LIFE LINE (SEVEN TENSIONS)(VIjay Iyer, Craig Taborn)
13:02
2
SENSORIUM(VIjay Iyer, Craig Taborn)
04:17
3
KAIRÒS(VIjay Iyer, Craig Taborn)
08:56
4
S.H.A.R.D.S.(VIjay Iyer, Craig Taborn)
09:11
5
SHAKE DOWN(VIjay Iyer, Craig Taborn)
06:40
6
CLEAR MONOLITH(Craig Taborn, VIjay Iyer)
10:46
7
LUMINOUS BREW(Craig Taborn, VIjay Iyer)
08:17
8
MESHWORK / LIBATION (WHEN KABUYA DANCES)(VIjay Iyer, Craig Taborn, Geri Allen)
13:33


