The Most Beautiful Sounds Next to Silence

Norweski perkusista Thomas Stronen jest muzykiem aktywnym na wielu polach. Wraz z brytyjskim saksofonistą Ianem Ballamym tworzy elektro-akustyczny duet Food, z którym odwiedził Jesień Jazzową w Bielsku-Białej. Współpracuje często z muzykami działającymi na pograniczu muzyki elektronicznej i improwizowanej, jak Nils Petter Molvaer czy Christian Fennesz.

Grupa Time Is A Blind Guide, której drugi album „Lucus” ukazał się przed kilkoma miesiącami, to platforma realizacji jego czysto akustycznych pomysłów.

W składzie tej formacji znalazł się również norweski basista Ole Morten Vagan, znany z kwartetu Maćka Obary.

To właściwie współczesna kameralistyka grana przez muzyków z doświadczeniem zarówno jazzowym, jak i klasycznym. Jest tu miejsce na improwizację i to rozumianą jako przetwarzanie motywów melodycznych, jak i eksperymenty sonorystyczne, niecodzienne współbrzmienia, kreatywne podejście do instrumentów. Nie znajdziemy jednak zbyt wiele opartego na bluesie jazzu. To raczej muzyka utrzymana w tradycji europejskiej.

Choć liderem jest perkusista, rytm nie jest najważniejszym czynnikiem stymulującym akcję muzyczną. Wszystko tu mieni się instrumentalnymi barwami. Skrzypce, wiolonczela, kontrabas i fortepian tworzą skomplikowaną tkankę, ulotną sieć zatrzymującą słuchacza jak pająk muchę. Perkusja dodaje do tego własny koloryt, czasem tylko włącza się w odmierzanie czasu. Chwilami słuchacz zostaje zahipnotyzowany statycznymi konstelacjami dźwięków, by za moment popłynąć wraz z urzekającą melodią (bo są tu i takie!), czy motoryczną linią perkusji.

„Lucus” to jedna, obejmująca każdy aspekt muzyczny, idea realizowana w 11 częściach. To pełna czaru muzyka, wymagająca czasu, by się nad nią pochylić, oddać się jej we władanie, skoncentrować na niej całą swoją uwagę.

(http://jazzforum.com.pl)