The Most Beautiful Sounds Next to Silence

Cohen to taki izraelski Kowalski, a imię Avishai również należy do dość popularnych. W związku z tym, zupełnie przypadkiem mamy na rynku dwu światowej klasy muzyków jazzowych o tym samym imieniu i nazwisku – kontrabasistę i trębacza. Autorem „Into The Silence” jest Avishai Cohen – trębacz, który prowadząc zespół złożony z członków rodziny powiększa jeszcze ilość Cohenów w jazzowym świadku o swoją siostrę Anat Cohen i brata – Yuvala Cohena, grających na saksofonach. Oprócz tego na jazzowych płytach spotkacie basistów - Grega Cohena, Harry Cohena, skrzypka Jeremy Cohena, saksofonistę Leona Cohena, trębacza Paula Cohena i grającego na bandżo Joela Cohena. Są też ludzie zaangażowani w nagrywanie i produkcję jazzowych płyt – Bobby, Irisa, Jeffreya, Joela, Julia, Keith, Paul, Reuben i Steve’a Cohenów. Na koniec nie wypada nie wspomnieć o Leonardzie Cohenie, który z jazzem nie ma wiele wspólnego, choć jego kompozycje często są grywane i śpiewane na jazzowych koncertach. O związkach rodzinnych tych i innych muzycznie uzdolnionych Cohenów, oprócz wymienionego na wstępie rodzeństwa tworzącego zespół 3 Cohens nie mam żadnej wiedzy, zresztą nie drzewo genealogiczne jest tematem recenzji albumu „Into The Silence”.

​

Jedno z najnowszych wydawnictw ECM jest debiutem Avistai Cohena – trębacza w roli lidera w wytwórni ECM, choć sam muzyk nie jest w żadnym wypadku nowicjuszem. Ma na swoim koncie wiele ciekawych nagrań i koncertów z światowymi sławami. Był członkiem grup Mingus Dynasty i Mingus Big Band. Polski ślad w jego dyskografii stanowi płyta Macieja Grzywacza sprzed dekady – „Things Never Done”. Do ECM – czyli na jazzowe salony wprowadził Avishai Cohena Mark Turner. Solowy album nagrany dla tego wydawnictwa zwykle oznacza początek nowego otwarcia i wejście na jazzowe salony, na co niewątpliwie Avishai Cohen zasługuje.

​

Avishai Cohen napisał materiał na ten album wstrząśnięty śmiercią swojego ojca. Nie oznacza to wcale, że muzyka jest smutna, choć jej kontemplacyjny charakter jest oczywisty już od pierwszych dźwięków „Life And Death”. Kontemplacja sprzyja wspomnieniom, wydobywaniu z pamięci obrazów z odległej przeszłości. Taka stylistyka sprzyja wpasowaniu się w brzmienie płyt wytwórni ECM. Jeśli komuś brzmienie trąbki z tłumikiem przypomni nagrania Milesa Davisa, nie będzie w błędzie, to jeden z muzycznych bohaterów Avishai Cohena, co zresztą w przypadku trębacza jest wyborem dość oczywistym.

Dla mnie pozytywną niespodzianką jest wkład, jaki w powstanie tej płyty włożył pianista Yonathan Avishai, który grywał wcześniej z liderem w zespole występującym jako Third World Love. Jego solo w „Dream Like A Child” jest jednym z najmocniejszych punktów całego albumu, podobnie jak zagrana solo przez pianistę kompozycja zamykająca album wersja „Life And Death”. To jedno z tych dzieł fortepianowych, gdzie każda nuta jest na swoim miejscu i jest ich dokładnie tyle, ile trzeba.

​

Moim zdaniem, tą płytą Avishai Cohen udowadnia, że nie jest już dawno „tym drugim” Avishai Cohenem. Od basisty jest 8 lat młodszy, więc jego osiągnięcia muzyczne należy porównać do tych, które miał na swoim koncie Avishai Cohen – basista 8 lat temu. Doświadczenie i zawartość muzyczna krążka „Into The Silence” podpowiada mi, że za lat sto fani jazzu na dźwięk tego imienia będą wspominać trębacza – godnego kontynuatora tradycji jazzowej trąbki, następcę największych mistrzów.

(https://www.jazzpress.pl)