The Most Beautiful Sounds Next to Silence

Album „Midwest” powstał pod wpływem refleksji i wrażeń z podróży poprzez rejony środkowego zachodu Stanów Zjednoczonych i Kanady­. Ta trasa koncertowa, jak wspomina artysta, była niezwykle nużąca, ponieważ muzycy przemierzali codziennie setki kilometrów samochodem. Jednak kiedy znaleźli się w stanach określanych jako Midwest, stęskniony za ojczyzną Eick zauważył duże podobieństwo amerykańskich wiosek do krajobrazów z południowo wschodnich regionów Norwegii, gdzie się wychował.

Ten nagły przypływ nostalgii oraz pozytywnej energii stał się bodźcem do napisania ośmiu kompozycji zainspirowanych sielankowymi krajobrazami z Dakoty, Nebraski, czy Kolorado.

​

W efekcie powstała kolejna płyta z nastrojową, melancholijną muzyką ilustrującą piękno przyrody, tym razem nie tylko skandynawskiej. Niełatwo określić dość złożony styl kompozycji Eicka zamieszczonych na „Midwest”. Są w nich zauważalne klimaty muzyki country (solo skrzypiec w tytułowym utworze), pop, folk, wątki impresjonistyczne. Wszystkie te elementy połączone są wspólnym mianownikiem – jazzowym frazowaniem. Aczkolwiek jazzowe improwizacje nie stanowią najistotniejszego elementu tych muzycznych obrazów.

​

Dominują proste, liryczne melodie ubrane w estetyczne, konsonansowe współbrzmienia i kontrapunkty tworzone na wzór muzyki neoklasycznej. Szczególnie atrakcyjnie brzmią tematy poszczególnych utworów, zgrabnie zaaranżowane na skrzypce i trąbkę. Właśnie partie skrzypiec świetnie wykonane przez Gjermunda Larsena wprowadzają sporo kolorytu i energii na tej płycie.

​

Lider to ciekawy artysta. Chociaż ostatecznie trąbka jest jego głównym instrumentem, Eick potrafi grać profesjonalnie na kilku innych: gitarze, fortepianie, kontrabasie, wibrafonie. W moim odczuciu nie jest wirtuozem trąbki, posiada jednak swoje indywidualne brzmienie z charakterystyczną wibracją oraz własny styl wykonawczy. Najwyraźniej trąbkę traktuje jako środek muzycznych wypowiedzi, dalekich od efektownych popisów solistycznych.

Kwartet jest dobrze zgrany i brzmi spójnie. Muzycy grają na wysokim poziomie z dużą kulturą i dbałością o niuanse wykonawcze. Album „Midwest” zawiera sporą dawkę dobrej muzyki. Po kilkakrotnym przesłuchaniu odkrywa się kolejne detale i elementy poszczególnych utworów. Chociaż trochę brakuje mi w tym projekcie bardziej wyrafinowanych improwizacji, współbrzmień harmonicznych i „zadziornych” rytmów, poziom artystyczny jest wysoki. Mam tu na myśli zarówno walory muzyczne, jak i realizację studyjną.

(http://jazzforum.com.pl)