The Most Beautiful Sounds Next to Silence

Miroslav Vitous, jeden z założycieli formacji Weather Report, ponownie wraca do muzyki legendarnego zespołu. Album „Music Of Weather Report” to pełna improwizacji świeża forma spojrzenia na takie utwory jak Pinocchio, Morning Lake, czy najsłynniejszy w tym zestawie Birdland. Program płyty uzupełniony został o trzy premierowe kompozycje Vitousa, łączące tekstury utworów Weather Report z paletą osobistej wyobraźni basisty.

Pod względem podejścia do materiału Vitous skupił się na improwizacyjnej wolności, która charakteryzowała początkowy etap działalności Weather Report. Z kolei w zakresie instrumentarium basista postawił na genialne rozwiązanie nawiązujące do modelu podwójnego kwartetu, którego pionierem przed laty był Ornette Coleman. Dwa saksofony tenorowe i dwa zestawy perkusji słyszymy bowiem nie na przemian, lecz w każdym z utworów. Saksofonowe partie Gary’ego Campbella (lewy kanał) i Roberta Bonisolo (prawy kanał) odbijają się od siebie tworząc zdumiewający efekt. Podobnie jest z dwoma perkusistami (Gerald Cleaver i Nasheet Waits) często grającymi w różnych tempach.

Vitous niejednokrotnie używa smyczka, a brzmienie jego instrumentu wspomagane jest efektem wah-wah oraz elektronicznymi przetwornikami. Nie przesadza jednak z nadmiernym hołdowaniem elektronice, ograniczając jej zastosowanie jedynie w uzasadnionych fragmentach.

Czeski basista pozyskał wspaniałego klawiszowca, jakim jest Aydin Esen, ale i sam jako lider odstawia kontrabas, by zasiąść za elektrycznym pianem. Rolę instrumentów klawiszowych ograniczył jednak do koniecznego minimum. Wiadomo, jak ważną postacią w Weather Report był pianista Joe Zawinul. Vitous zdecydował się jednak położyć większy nacisk na rolę instrumentów rytmicznych i partie saksofonów, nadając tym samym odmienne brzmienie muzyce zespołu.

Struktury poszczególnych utworów rozkładane są niemal na czynniki pierwsze, po czym rekonstruowane na nowych fundamentach powstałych jako owoc niespożytej fantazji i wyobraźni instrumentalistów. W niektórych fragmentach dopiero po dłuższej chwili dostrzegamy zarys pierwotnej kompozycji.

Nawet słynny Birdland Vitous poddał szczegółowej dekompozycji, tłumiąc główny motyw poprzez wysunięcie na pierwszy plan warstw wcześniej mniej eksponowanych.

To nowe, świeże spojrzenie na powstałe przed laty kompozycje poprzez pryzmat jazzowych wariacji.

(http://jazzforum.com.pl)