The Most Beautiful Sounds Next to Silence

Bardzo mnie cieszy, gdy uznani muzycy zespalają swoje siły i tworzą jakiś ciekawy, niebanalny projekt, a gdy jak w tym przypadku oddają hołd wspaniałemu perkusiście, jakim był Tony Williams, to moja radość jest tym większa.

​

Muzyków raczej przedstawiać nie trzeba, ich dokonania są znane, należą do trzech różnych pokoleń (DeJohnette - rocznik 1942, Scofield - rocznik 1951, Goldings - rocznik 1968), z czego dwóch pierwszych miało w swojej karierze etap współpracy z Milesem Davisem.

Ciekawe, że sam skład jest podobny do Tony Williams Lifetime, ale słyszę w tej muzyce echa tego co robił John McLaughlin na płycie "Tokyo Live" z 1993 roku. Niemniej mamy tym razem do czynienia z żywą, oryginalną muzyką i nie ma tu mowy o jakichś tanich chwytach, odwalaniu zgranych standardów, a przecież takimi są "Seven Steps To Heaven" i "I Fall In Love Too Easily", czy też jakimś pójściu na skróty.

​

Na repertuar tego podwójnego albumu składają się, oprócz wymienionych powyżej utworów, które jak pamiętamy były często grane przez Milesa Davisa w latch 60., głównie kompozycje z dwóch płyt Williamsa "Emergency" i "Turn It Over", ale również dwie nowe, oryginalne kompozycje tria.

Nie ukrywam, lubię takie granie pełne feelingu, wzajemnej interakcji muzyków, podrzucania sobie pomysłów, energii i chęci do improwizowania. To wszystko jak w pigułce pokazuje najkrótszy, bo 43-sekundowy kawałek "Allah Be Praised" Larry'ego Younga (oryginalnie utwór ten trwał 4 i pół minuty), w którym mamy do czynienia i z kapitalnym solem gitary i pięknym brzmieniem organów Hammonda

Im dłuższa jest płyta, tym krótsza powinna być recenzja, w związku z czym idę posłuchać jeszcze raz Tria Beyond, co również Wam polecam. Znakomita płyta.

(https://kultura.onet.pl)